Zoeken

Dit is waarom je een time-in nodig hebt!

Je holt maar door, je sjeest van de ene verplichting naar de andere 'ik-moet-nog', je wilt het ook nog eens allemaal goed doen om niet te vergeten dat het je zo'n lekker voldaan gevoel geeft als je het anderen naar hun zin kunt maken.


Misschien denk je nu bij jezelf: 'Hey ja, dat ben ik! So what?"


Nou!


Op zich is hier helemaal niks mis mee. Tenzij jij dus last hebt van dit gedrag. Tenzij je bijvoorbeeld merkt dat je best wel gestresst bent of opgejaagd, dat je steeds minder kunt hebben en bij het minste of geringste uit je panty schiet of gewoon merkt dat je minder scherp bent, met vage kwaaltjes loopt en eigenlijk bloed-irritant moe bent.

Dan is er dus wel wat mis mee!


"Ja maar zo ben ik nu eenmaal" hoor ik je nu bijna hardop denken. Best logisch dat je denkt dat het normaal is, dat het zo hoort te zijn. Dit gedrag is namelijk je overlevingsmechanisme geworden. Het voelt quasi comfortabel. Dit ken je en past je als het ware als een jas.


Alleen is dat zo? Ben je echt zo? Of ben je zo geworden? En word je hier ook echt heel blij van? Ben jij happy met zoals het gaat?


Ik denk dat ik het antwoord wel weet.


Waarschijnlijk is het antwoord "nou nee, niet echt" om het vervolgens weer te vermoffelen waarmee ik bedoel dat je gaat doen alsof het wel meevalt. Alsof je jezelf excuseert.